Ama-alabek idatziriko nobela-testigantza. Hitzek Mónicaren bizitza agertzen digute lehen ahostzat; Mónica Txile aristokratikotik dator eta XX. mendearen bigarren erdian kulturaren pizkundean parte hartuz bazter uzten du mundu hori. Haren alabaren ahotsa tartekatzen da: Carmen hirurogeiko urteen bukaerako zurrunbiloaren lekuko eta protagonista izan zen, hala nola Unidad Popularraren agintaldiko amets kolektiboarena eta bizitza markatu zion -diktadurari aurka egiten hasi zirenetakoa izan ondoren erbestera eraman baitzuen- estatu kolpearen lazgarrikeriarena. Orriotan biek kontaketa korala, hainbat erregistro eta polifoniakoa, egiten dute azkenik; idazkeran islaturik, eteniko bi oroipenek zintzotasunez, zirraraz eta arriskuz eratzen dute obra hau, historiaren eta oroimenaren bidaiari bizitzari aurre eginez, buru emanez, eta jakin-min, kemen eta leialtasunez ekin zioten emakumeak direla erakusten duena. Pasioz, minez eta distiraz beteriko bi bizitza, historian hirurogeita hamar urte baino gehiagoko ibilbidean zehar.
