Ondjakik haurtzarora eta sorlekura egiten du jauzi lan honekin, bere esanetan, autobiografikoa. Narratzailea hamar urteko haurra da, eta bere egunerokotasunaz mintzo zaigu; familia-harremanak, eskola eta Portugalgo kolonia izateari utzi zion herrialdeko biolentzia. Ironiaz gainezka egiten duen eleberri sakona da. Haur-begirada bat sortzeko duen gaitasuna nagusitzen da, bere jaioterriaren, Angolaren, historia garaikideko pasarte bat gida-lagun duela, independentzia eraikitzeko bide luze bezain bihurria egin behar izan zuen lurraldea.
